شماره ۱۴۷ - بی‌روی تو تا چشم صراحی نگرانست

بی‌روی تو تا چشم صراحی نگرانست
در شیشة ما باده یکی راز نهانست ۱

چون جامة صبرم نشود پاره! که امشب
در پرتو دیدار تو مهتاب کتانست ۲

ممتاز بود داغ دل از داغ سراپا
این لاله درین باغ گل دست نشانست ۳

از رنگ تنک ظرف توان یافت ضمیرش
ناگفته به کس راز دل شیشه عیانست ۴

فیّاض ازین ورطه به ساحل نتوان رفت
کز اشک تو هر جا که کناریست میانست ۵