شماره ۱۳۵ - هر خس به باغ ما گل و هر زاغ بلبل است

هر خس به باغ ما گل و هر زاغ بلبل است
آشفتگی گلی است که مخصوص سنبل است ۱

ناز بهار چند کشم از برای گل
فصل خزان خوشست که هر برگ او گل است ۲

مخصوص ماست از نگه کنج چشم یار
نازی که دست پرور چندین تغافل است ۳

مرهم‌پذیر کی شود از ترّهات زاغ
داغ دلم که تازه ز آواز بلبل است ۴

گشتیم بر حواشی خط دقتی نداشت
پیچیدگی نتیجة زلفست و کاکل است ۵

موسیِّ ما تمنّی دیدار می‌کند
آماده باش طور که وقت تزلزل است ۶

تشبیه دل به مشت گل کعبه کی رواست
فیّاض هان خموش که جای تأمّل است ۷