خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که هر جایی که برود، حتی به زیارت کعبه یا باغ‌های زیبا، همیشه یاد یارش را در دل خواهد داشت. او تأکید می‌کند که بدون یار، هیچ جایی برایش ارزش ندارد و حتی اگر در راه یارش جان بدهد، باز هم خوشحال خواهد بود.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۰۳ - به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت
به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت
ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت ۱
اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو
به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت ۲
جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم
چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت ۳
مرا به میکده، ای محتسب رجوعی نیست
اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت ۴
به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من
کجا چو وحشی از آن رهگذار خواهم رفت ۵
ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت ۱
اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو
به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت ۲
جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم
چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت ۳
مرا به میکده، ای محتسب رجوعی نیست
اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت ۴
به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من
کجا چو وحشی از آن رهگذار خواهم رفت ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۲ - ز پیش دیده تا جانان من رفت
گوهر بعدی:غزل ۱۰۴ - گرم آمد و بر آتش شوقم نشاند و رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
