شماره ۷۴ - چو کرد خاک ره یار روزگار مرا

چو کرد خاک ره یار روزگار مرا
به چشم عالمیان داد اعتبار مرا ۱

دماغ بوی گل و برگ گلستانم نیست
مگر به باغ برد نالة هزار مرا ۲

به کف نه جام میی، در نظر نه روی مهی
گلی شکفته نگردید ازین بهار مرا ۳

ز طرز دیدن پنهانت این چنین پیداست
که راز دل زتو خواهد شد آشکار مرا ۴

مرا ز گردش چشم تو حال می‌گردد
به گردش مه و مهر فلک چه کار مرا؟ ۵

ز نارسایی اقبالم ای فلک خوش باش
به دامنی نرسم گر کنی غبار مرا ۶

چنین که زار و ضعیفم ز هجر او فیّاض
مگر صبا برساند به کوی یار مرا ۷