غزل ۹۷ - تو جفاکن که از اینسوی وفاداری هست

تو جفاکن که از اینسوی وفاداری هست
طاقت و صبر مرا حوصلهٔ خواری هست ۱

با دلم هر چه توان کرد بکن تا بکشد
کز من و جان منش نیز مددکاری هست ۲

می‌خرم مایه هر شکوه به سد شکر ز تو
من خریدار، گرت جنس دل آزاری هست ۳

گرد زنجیر به مژگان ادب پاک کند
آنکه در قید کسش ذوق گرفتاری هست ۴

ما به دامان تو نازیم که پاکست چو گل
ورنه در شهر بسی لعبت بازاری هست ۵

شکر جورش کن و خشنودی او جو وحشی
که درازست شب حسرت و بیداری هست ۶