خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عناصر طبیعت، هنر و عشق برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده می‌کند. در آن از تشبیهات و استعاره‌های زیبا مانند دست چوگان‌باز، شست تیرانداز، زلف طنّاز و شاهین شکار بهره گرفته شده است. شاعر از عشق، هنر و زیبایی سخن می‌گوید و گاهی نیز به مفاهیمی مانند رام کردن هوس و پرواز در قفس اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی از مفاهیم مانند هوس و عشق ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامناسب باشد.
شماره ۳۹ - پنجه می‌بازد خرد آن دست چوگان‌باز را
پنجه می‌بازد خرد آن دست چوگان‌باز را
دست می‌بوسد هنر آن شست تیرانداز را ۱
مرکبش را مست نازی گفته‌ام کز هر خرام
در جلو می‌افکند چابک‌وشان ناز را ۲
بلهوس را رام با خود کرد پُر بی‌عزّتی‌ست
گر نیاویزد به یک سو طرّهٔ طنّاز را ۳
سحر و معجز را به یک دست آن پری می‌پرورد
می‌کشد در چشم جادو سرمهٔ اعجاز را ۴
در هوای دام زلفش بال بر هم می‌زنم
من که عمری در قفس پرورده‌ام پرواز را ۵
می‌رساند خویشتن را پیش شاهین شکار
برکشد چون در شکار آواز طبل باز را ۶
گو‌ش‌ها خامست فیّاض اینقدر فریاد چیست
اندکی برکش ازین آهسته‌تر آواز را ۷
دست می‌بوسد هنر آن شست تیرانداز را ۱
مرکبش را مست نازی گفته‌ام کز هر خرام
در جلو می‌افکند چابک‌وشان ناز را ۲
بلهوس را رام با خود کرد پُر بی‌عزّتی‌ست
گر نیاویزد به یک سو طرّهٔ طنّاز را ۳
سحر و معجز را به یک دست آن پری می‌پرورد
می‌کشد در چشم جادو سرمهٔ اعجاز را ۴
در هوای دام زلفش بال بر هم می‌زنم
من که عمری در قفس پرورده‌ام پرواز را ۵
می‌رساند خویشتن را پیش شاهین شکار
برکشد چون در شکار آواز طبل باز را ۶
گو‌ش‌ها خامست فیّاض اینقدر فریاد چیست
اندکی برکش ازین آهسته‌تر آواز را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - کی می‌دهم به جنس دوا نقد درد را!
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
