شماره ۱۰ - کرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما

کرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما
سایه افکند دگر بر سر ما اختر ما ۱

ما فلک سوختگان عیش و طرب نشناسیم
عید، ماتم شود آید چو سوی کشور ما ۲

قدر ما سوختگان کم نشود بعد هلاک
دیده روشن کند آیینه ز خاکستر ما ۳

تیره روزیم ولی عشق چو پرتو فکند
جامه چون خلعت فانوس شود در بر ما ۴

پهلوی راحت ما را نبود آرامی
همچو جوهر مگر از تیغ کنی بستر ما ۵

سایه ی بال هما دردسر آرد چون موی
داغ عشق تو اگر سایه کند بر سر ما ۶

زردی چهره ی ما قدر پر کاهش نیست
سیلی عشق مگر سکّه زند بر زر ما ۷

از غنا نیست که ما ناز بر افلاک کنیم
اطلس چرخِ برین تنگ بود در بر ما ۸

صبح ما از افق شیشه چو طالع گردد
در نظر جلوه ی خورشید کند ساغر ما ۹

رند و تر دامن و مستیم و، تو زاهد فیّاض
ما دماغ تو نداریم، برو از سر ما ۱۰