خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
متن بالا یک گفت‌وگوی طنزآمیز بین دو نفر است که در مورد روزه و رفتارهای مناسب در ماه رمضان صحبت می‌کنند. یکی از شخصیت‌ها به دیگری توصیه می‌کند که روزه را با احترام بگذراند و از رفتارهای نادرست پرهیز کند. همچنین، در بخشی از متن به شوخی به مقایسه‌ای بین سبزیجات و انسان‌ها اشاره شده است.
متن دارای مفاهیم طنزآمیز و اشارات مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارند.
شمارهٔ ۱۶ - دوش تدبیر کردم
دوش من یا ایر خود تدبیر کردم تا بروز
کاینهمه بدریده های خلقرا چندین بدوز ۱
گفت خاموش ای خر و بندیش ای ناهل پیش
مرد خواهی تابگاه حشر جون خرمی سپوز ۲
گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست
ای بسا شلغم گزر قد بر نشسته بر دو کوز ۳
گفت لابد روزه را حرمت بباید داشتن
خویشتن را یکرهه در آتش دوزخ مسوز ۴
روز باشد تیز میکن . . . لق میزن تا بشب
چون شب آمد . . . ادن . . . ونی همی کن تا به روز ۵
کاینهمه بدریده های خلقرا چندین بدوز ۱
گفت خاموش ای خر و بندیش ای ناهل پیش
مرد خواهی تابگاه حشر جون خرمی سپوز ۲
گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست
ای بسا شلغم گزر قد بر نشسته بر دو کوز ۳
گفت لابد روزه را حرمت بباید داشتن
خویشتن را یکرهه در آتش دوزخ مسوز ۴
روز باشد تیز میکن . . . لق میزن تا بشب
چون شب آمد . . . ادن . . . ونی همی کن تا به روز ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۵ - اشرف ابریشمی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷ - دیوان رشیدالدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
