این متن شاعرانه و طنزآمیز به توصیف ریش بلند و ظاهر خاص یک فرد می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر خلاقانه و گاه اغراق‌آمیز، ویژگی‌های ریش فرد را به‌گونه‌ای توصیف می‌کند که گویی ریش او زندگی مستقل دارد و حتی جمال او را تحت‌الشعاع قرار داده است. همچنین، اشاره‌هایی به خواب دیدن این فرد و تشبیه او به دیو وجود دارد. در نهایت، شاعر از مخاطب می‌خواهد که جای دیگری برود و با طنزی ظریف، او را به‌عنوان «دیو سروش» خطاب می‌کند.
این متن دارای اصطلاحات شاعرانه و طنز پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی تشبیهات مانند «دیو سروش» ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا ترسناک به نظر برسد.
شمارهٔ ۳۸ - دوش در خواب ترا دیدم
از بن گوش کشان ناوه بدوش ای گنده ۱
ریش تو آمد و برد از تو جمالی که بدان
تیز کردند خریداران روش ای گنده ۲
بدو سه پشم چنان کار تو گشته است ترش
که بجای تو بود دیو سروش ای گنده ۳
من خریدم بسلم جای دگر جور ترا
تو برو جای دگر نسیه فروش ای گنده ۴
دوش در خواب ترا دیدم ماننده دیو
رفتم از دیدن تو دوش ز هوش ای گنده ۵
لب چون خوشه خوشیده او بین و برو
عشق جوشان مار بین و بجوش ای گنده ۶
یله کن چند گهی تا بزیم با او خوش
که ترا دیدم و برداشت دروش ای گنده ۷
چو نئی خندان ریشی چندان خوش ولوشم کردی
نیک ریش تو برآمد خوش ریش ای گنده ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
