شمارهٔ ۳۷ - گره زده سر زلفین دلگشای که چه

خوره شده بمیان پای من بپای که چه
فکنده زیر یکی گنده راوگای که چه ۱

میان پای یکی . . . ل دوغ ریز که چون
به پیر دانشی و طفل گوه خوای که چه ۲

چو گردن شتری کرده خویشتن بر خیر
دوایه بسته بخود همچنان درای که چه ۳

تو هر زمانی گداتری و من کرده
توانگری همه در کار نو گدای که چه ۴

یکی نگوئی هر تاز را که ای گنده
کنی بما ستم و جور غم فزای که چه ۵

جواب آن غزلست این که گفت مختاری
گره زده سر زلفین دلگشای که چه ۶