متن شعری است که از خطاب به یک شخصیت یا نماد (احتمالاً طبیعت یا مفهومی انتزاعی) سخن می‌گوید. در آن از توصیفاتی مانند "سرخ سطبر"، "سخت رگناک" و صحنه‌هایی مانند افتادن بر خاک استفاده شده است. همچنین به مفاهیمی مانند پاکی، پلیدی و تحول اشاره دارد. بخشی از متن نیز به بلبل و طرب اشاره می‌کند که ممکن است نماد شادی یا هنر باشد.
متن دارای مفاهیم پیچیده و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین ممکن است برخی از واژه‌ها یا تصاویر به‌کاررفته (مانند "پلیدی" یا "فلاشی") نیاز به تفسیر داشته باشند که برای نوجوانان بزرگ‌سال و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شمارهٔ ۲۱ - ای بلبل خیل تو طربناک
ای . . . ن مواجران ز تو چاک ۱
در پیش در تو از پی سیم
پیشانی و سینه هاست بر خاک ۲
آکی نرسیده از تو بر من
صد بار ترا ز تو رسد آک ۳
در کار و برون کار هستی
گه دامن و گه دوان و گه ماک ۴
پاکی و پلید گردی آنگه
بر . . . ن کسی که بر گرد پاک ۵
فلاشی پاک برگرفتت
وز حال تو آگه است علاک ۶
تا بیش سنائی این نگوید
ای بلبل خیل تو طربناک ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
