شمارهٔ ۱۶ - لاله رخ

تا بسته ام بدان دو رخ لاله فام دل
مانند لاله سوخته دارم مدام دل ۱

گشت از طپانچه لاله رخ من رخام رنگ
در عشق روی لاله رخان رخام دل ۲

دانه است و دام خال و خم زلف آن صنم
من سال و ماه بسته بدان دان و دام دل ۳

تا دیده لحظه لحظه بدان بت نگاه کرد
نوشید باده غم او جام جام دل ۴

چون دید رنج فاقه بدل بر خلال کرد
بر دیده کرد خواب و غنودن حرام دل ۵

در هجر آن ز دیده و دل دوستر مرا
بیخواب گشت دیده و ناشاد کام دل ۶

جز بر وصال دوست نخواهند یافتن
خواب تمام دیده و شادی تمام دل ۷

از من چو یار عزم سفر کرد پیش ازو
بر بست بار رحلت و برداشت کام دل ۸

هر منزلی که دوست در آنجا نزول کرد
آمد به پیش و کرد بدو بر سلام دل ۹

با دل چگونه پخته شود کار خام من
صد گونه کار پخته من کرد خام دل ۱۰

گوئی مرا که صبر کن و دل بجای دار
آخر چگونه صبر کنم با کدام دل ۱۱