هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعر می‌پردازد. در آن از عناصری مانند گل، ماه، سرو و نوروز برای توصیف زیبایی معشوق استفاده شده است. همچنین، شاعر از عشق، وفا، جفا و هجران سخن می‌گوید و خود را فدای معشوق می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه و زبان ادبی بالا، درک آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.

شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز

مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز
تا در مه دی باز نمایی گل نوروز ۱

ای چون گل نوروز به رخسار و به بالا
بر سرو سرافراز سرافرازی و فیروز ۲

گر سرو و گلت خوانم مانی بگل و سرو
مفراز سر از کبر و رخ از کینه میفروز ۳

چون سوزن باریک تو داریم تن خویش
ای ماه کله دوز کله از تن ما دوز ۴

تا چون کله دوزی حسن آموزی از ما
بر دست و گریبان تو باشیم ره آموز ۵

نی نی هوس است اینکه همه بر سر چاکر
اینک دل و جانم تو خوهی ساز و خوهی سوز ۶

خوه اسب وفا زین کن و زی مهر رهی تاز
خواه تیغ جفا آخته کن کین زرهی توز ۷

من بر سر میدان تو گردانم چون گوی
وندر کوی هجران تو غلطانم چون کوز ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴ - خواهی بوفا گوش بتا خواهی کین توز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۶ - لاله رخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.