شمارهٔ ۸ - لعبت بدیع

ای سرو رسته از طرف جویبار بر
بر سرو و ماه سلسله مشکبار بر ۱

ای لعبت بدیع و نگار بدیع چین
بر صورت تو فتنه به چین در نگار بر ۲

جائی که گل رخت بود ایماه کی خرد
گلبرگ تازه را بدل خار خار بر ۳

فصل بهار گشت برون آی سوی باغ
وز باغ باز خانه ی دل بی غبار بر ۴

بنگر که فر باغ گلست ای نگار بس
کف را تهی مدار و به تنگ و کف آر بر ۵

دو بلبلند ماده و نر بر کنار سرو
بر سرو ماده لحن زند بر چنار نر ۶

گوید یکی که سال نو آمد ز پار به
می پارسال نو کند از مرغ پار بر ۷

گوید که بار دیگر خرم بهشت شد
باغبان! به کس دو بسته مدار در ۸

ای عاشق! اندر آی و گل افشان به روی دست
وندر هم آر با صنم میگسار سر ۹

می خور به گرد باغ و گل و کامکار گیر
بی مور و مار نیست گل کامگار گر ۱۰