شمارهٔ ۶ - تو چو آهویی

غالیه غاشیه زلف پریش تو کشد
تو ازو باز به بیگانه و خویش تو کشد ۱

ریشه جیش ترا خاصیتی دان که ز چرخ
جرم مه را به کمند آرد و پیش تو کشد ۲

ماه گردون بری از جیش تو نتواند برد
آب رخسار تو تا ریشه جیش تو کشد ۳

ایکه عاشق کشی و کینه کشی کیش تو شد
بس غما کاین دل بیچاره ز کیش تو کشد ۴

تو چو آهوئی و در چابکی و زیبائی
چون سر آن مژه چشمک نیش تو کشد ۵

بار عشق تو کم و بیش تو در وعده تست
از کجا عاشق دلخون کم و بیش تو کشد ۶

نازنینی تو ولی ناز ز اندازه مبر
تا دلم ناز رخ و زلف پریش تو کشد ۷