غزل ۴۹ - به جور، ترک محبت خلاف عادت ماست

به جور، ترک محبت خلاف عادت ماست
وفا مصاحب دیرینهٔ محبت ماست ۱

تو و خلاف مروت خدا نگه دارد
به ما جفای تو از بخت بی مروت ماست ۲

بسا گدا به شهان نرد عشق باخته‌اند
به ما مخند که این رسم بد نه بدعت ماست ۳

به دیگری نگذاریم، مرده‌ایم مگر
نشان تیر تغافل شدن که خدمت ماست ۴

تویی که عزت ما می‌بری به کم محلی
و گرنه خواری عشقت هلاک صحبت ماست ۵

به دعوی آمده بودیم آشتی کردیم
کمان تو، نه به بازوی صبر و طاقت ماست ۶

هزار بنده چو وحشی خرید و کرد آزاد
کند مضایقه از یک نگه که قیمت ماست ۷