غزل ۴۲ - طراز سبزهٔ بر گلشن عذار خوش است

طراز سبزهٔ بر گلشن عذار خوش است
معین است که گلشن به نوبهار خوش است ۱

چه خوش بود طرف روی یار از خط سبز
بلی چو سبزه دمد طرف لاله زار خوش است ۲

اگر چه خوش نبود در نظر غبار ولی
گر از خط تو بود در نظر غبار خوش است ۳

به بوی مشک جراحت شود فزون و مرا
جراحت دل از آن خط مشکبار خوش است ۴

به یاد سبزه خطی گشت سبزه کن وحشی
که سبزه سرزده اطراف جویبار خوش است ۵