خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از مولانا جلال‌الدین رومی است که بر اهمیت پاک‌سازی دل از تعلقات دنیوی و رسیدن به وحدت با معشوق حقیقی تأکید می‌کند. در این شعر، مفاهیمی مانند رهایی از خودنمایی، عشق حقیقی، و لزوم آمادگی روحی برای دریافت فیض الهی مطرح شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر برای درک و فهم نیازمند بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی است که معمولاً در سنین نوجوانی و بزرگسالی حاصل می‌شود.
غزل ۲۷ - پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
گر سبک روحی توانی خیمه زد بر روی آب ۱
خودنمایی کی کند آن کس که واصل شد به دوست
چون نماید مه چو گردد متصل با آفتاب ۲
کی دهد در جلوه گاه دوست عاشق راه غیر
دم مزن از عشق اگر ره می‌دهی بر دیده خواب ۳
نیست بر ذرات یکسان پرتو خورشید فیض
لیک باید جوهر قابل که گردد لعل ناب ۴
وحشی از دریای رحمت گر دهندت رشحه‌ای
گام بر روی هوا آسان زنی همچون سحاب ۵
گر سبک روحی توانی خیمه زد بر روی آب ۱
خودنمایی کی کند آن کس که واصل شد به دوست
چون نماید مه چو گردد متصل با آفتاب ۲
کی دهد در جلوه گاه دوست عاشق راه غیر
دم مزن از عشق اگر ره می‌دهی بر دیده خواب ۳
نیست بر ذرات یکسان پرتو خورشید فیض
لیک باید جوهر قابل که گردد لعل ناب ۴
وحشی از دریای رحمت گر دهندت رشحه‌ای
گام بر روی هوا آسان زنی همچون سحاب ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶ - دلم را بود از آن پیمان گسل امید یاریها
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - قصهٔ می خوردن شبها و گشت ماهتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
