غزل ۲۵ - ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما

ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما
ما را ز درد کشته و غافل ز درد ما ۱

از تیغ بی ملاحظهٔ آه ما بترس
اولیست اینکه کس نشود هم نبرد ما ۲

در آه ما نهفته خزان و بهار حسن
تأثیرهاست با نفس گرم و سرد ما ۳

رخش این چنین متاز که پیش از تو دیگری
کردست این چنین و ندیدست گرد ما ۴

صد لعب بوالعجب شد و صد نقش بد نشست
تا ریختیم با تو، بد افتاد نرد ما ۵

وحشی گرفت خاطر ما از حریم دیر
رفتیم تا کجاست دگر آبخورد ما ۶