شماره ۳۷ - هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد
گل ها ز گلستان تو چیدن مزه دارد ۱

در دام تو افتادن و تیری ز تو خوردن
در پای تو بر خاک تپیدن مزه دارد ۲

گل گل عرق از روی نگارین چه لطیف است
بر برگ سمن ژاله چکیدن مزه دارد ۳

دست تو گرفتن، سر زلف تو کشیدن
وه وه! لب لعل تو گزیدن مزه دارد ۴

قربان تو و رفت تو باشم که زآهو
رم کردن و استادن و دیدن تو مزه دارد ۵

یک شیشه ی می در کفن ما بگذارید
در حشر هم، این باده کشیدن مزه دارد ۶

عاشق شدن و در رخ ترسا نگریدن
می خوردن و زنار بریدن مزه دارد ۷

در میکده رفتن، دو سه پیمانه کشیدن
وحشی شدن از خویش و رمیدن مزه دارد ۸

قربان گلم در سر بازار محبت
کاغشته به خون، جامه دریدن مزه دارد ۹

پر سوخته بی خود شدن از نشئه ی صهبا
تا کنگره ی عرش پریدن مزه دارد ۱۰

خوش زمزمه ای بود که می خواند «وفایی»
بر کندن و پیوستن و دیدن مزه دارد ۱۱