خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت خودشناسی، نیکی در ظاهر و باطن، و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد. شاعر از عشق، آرزوهای بی‌ثمر، و نیاز به چاره‌جویی در مشکلات سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۴ - جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
در ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را ۱
ظاهر و باطن نکوئی را دریغ از ما مدار
گل دریغ از کس ندارد در نک و بوی خویش را ۲
عقده از زلف تو بگشود و بکار من ببست
تا بدست شانه دادی تار موی خویش را ۳
منکه دل بود از برایم چاره جو در هر غمی
گم براه عشق کردم چاره جوی خویش را ۴
آرزوی مهر، (صابر) از کسی در دل مدار
ورنه خواهی برد در گور آرزوی خویش را ۵
در ضمیر ما ببین روی نکوی خویش را ۱
ظاهر و باطن نکوئی را دریغ از ما مدار
گل دریغ از کس ندارد در نک و بوی خویش را ۲
عقده از زلف تو بگشود و بکار من ببست
تا بدست شانه دادی تار موی خویش را ۳
منکه دل بود از برایم چاره جو در هر غمی
گم براه عشق کردم چاره جوی خویش را ۴
آرزوی مهر، (صابر) از کسی در دل مدار
ورنه خواهی برد در گور آرزوی خویش را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - ندهد دست اگر دولت دیدار مرا
گوهر بعدی:شماره ۵ - از چه بر دنیا و اهلش اتکا باشد مرا؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
