خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر در این متن از خداوند طلب شفاعت و بخشش می‌کند و با استناد به رحمت بی‌کران الهی و بزرگان دین مانند حضرت عباس و قاسم، امیدوار است که در روز قیامت از عذاب دوزخ نجات یابد. او با وجود اعتراف به گناهکار بودن خود، به رحمت خداوند که از گناهانش بیشتر است، امید بسته است.

متن دارای مفاهیم عمیق دینی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از واژگان و اصطلاحات به‌کاررفته در متن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

بخش ۶ - توسل به حضرت اباعبدالله الحسین (ع)

اگر که هیچ به دوران نه طاعت است مرا
ولیک از توا مید شفاعت است مرا ۱

به روز حشر توئی شافع صغیر وکبیر
ز لطف محو مفرما مرا ز لوح ضمیر ۲

به حق قاسم وعباس وا صغر واکبر
مرا مساز فراموش در صف محشر ۳

به گیر ودار قیامت برس به فریادم
بکن ز آتش دوزخ ز لطف آزادم ۴

مرا به دل نه غمی از گناه خویشتن است
چرا که رحمت حق بیشتر ز جرم من است ۵

نباشد ار چه شب و روز جز گنه کارم
ولی چه غم که خداوندگفته غفارم ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۵ - مرحبا ای ساقی فرخنده پی
گوهر بعدی:بخش ۷ - مناجات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.