خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از گفت‌وگو با عشق و عقل می‌گوید و از درد فراق و دل‌شکستگی سخن می‌راند. او عشق را راهنمای خود می‌داند و از تأثیرات عمیق آن بر روح و جسم خود می‌نویسد. همچنین، به اهمیت پند گرفتن از خردمندان اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۳ - گفتم ای عشق ده مرا پندی
گفتم ای عشق ده مرا پندی
گفت ازعقل شوبری چندی ۱
گفتمش با شکسته دل چکنم
گفت او را بده به دلبندی ۲
شد تنم همچو کاه و یار از غم
بار من کرده کوه الوندی ۳
نبرد نام کس دگر ز نبات
زند آن شوخ اگر شکر خندی ۴
«گر به تیغم برند بنداز بند»
به کسم نیست جز تو پیوندی ۵
مادر ار حورشد پدر غلمان
که نیارند چون تو فرزندی ۶
گر که خواهی شوی بلنداقبال
گوش کن پند هر خردمندی ۷
گفت ازعقل شوبری چندی ۱
گفتمش با شکسته دل چکنم
گفت او را بده به دلبندی ۲
شد تنم همچو کاه و یار از غم
بار من کرده کوه الوندی ۳
نبرد نام کس دگر ز نبات
زند آن شوخ اگر شکر خندی ۴
«گر به تیغم برند بنداز بند»
به کسم نیست جز تو پیوندی ۵
مادر ار حورشد پدر غلمان
که نیارند چون تو فرزندی ۶
گر که خواهی شوی بلنداقبال
گوش کن پند هر خردمندی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۲ - خواستم بینم رخت را لن ترانی گوشدی
گوهر بعدی:شماره ۴۵۴ - زنی از غمزه ای شوخ ار به نیشکر شکرخندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
