شماره ۴۴۸ - ای دوست که ترک دوستان کردی

ای دوست که ترک دوستان کردی
تاچندبه کام دشمنان گردی ۱

ازما ز چه بی گنه برنجیدی
آخر ز چه بی سبب بیازردی ۲

هرگز لطفی به ما نفرمودی
گاهی یادی ز ما نیاوردی ۳

از طره وخال خودپی صیدم
افشاندی دانه دام گستردی ۴

گفتم دهن تو کونگفتی هیچ
گفتا که مرا به هیچ بشمردی ۵

تو مونس جسم وراحت جانی
تومرهم زخم و داروی دردی ۶

مهرت رود از دلم رود هر گاه
شوری ز نمک ز زعفران زردی ۷

انکار مکن که از لب لعلت
پیداست که خون عاشقان خوردی ۸

پیوسته به عشق تو دلم من چون
آتش با گرمی آب با سردی ۹

برجور نگار ای بلند اقبال
کردی غلط ار به جز وفا کردی ۱۰

کس در قدم نگار دلبندش
گر جان ندهد بوی ز نامردی ۱۱