شماره ۴۴۷ - گفتی دهمت بوسی ودیدی که ندادی

گفتی دهمت بوسی ودیدی که ندادی
داغی به دل زارم از این درد نهادی ۱

بگشودهر آن عقده که اندر دل ما بود
بستی چو به ما عهد وز رخ پرده گشادی ۲

دل را به دل ار ره بود از چیست که گاهی
از ما نکنی یاد وشب وروز به یادی ۳

من آدمی این سان به جهان هیچ ندیدم
در حسن ولطافت به یقین حور نژادی ۴

با مادر آن شوخ بگوئید که خود گو
گر حور نیی بچه حور از چه بزادی ۵

من قند به شیرینی آن لعل ندیدم
پستان مگر از شهد به لعلش بنهادی ۶

من هر چه زیاد از توکنم وصف چو بینم
از وصف من وصد چومن از حسن زیادی ۷

با درد وغم عشق رخت خرم وشادم
گر از غم و درددل من خرم و شادی ۸

اقبال بلنداست کسی را که تو با او
بنشستی ومی خوردی وهی بوسه بدادی ۹