خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر یک نیایش عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از پادشاه خوبان (که می‌تواند اشاره به معشوق، پیامبر یا خدا داشته باشد) درخواست رحمت، شفا و توجه می‌کند. شاعر خود را گدا، غریب و خسته توصیف می‌کند و از دوری و جدایی شکایت دارد. او از پادشاه می‌خواهد که با مهر و وفا به او نگاه کند و قربانی دل و جان خود را بپذیرد.
مفاهیم عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد ایجاد می‌شود.
شماره ۳۶۷ - ای پادشاه خوبان رحمی بر این گدا کن
ای پادشاه خوبان رحمی بر این گدا کن
از مکرمت دلم را از قید غم رها کن ۱
من خسته وغریبم شددردو غم نصیبم
گفتی که من طبیبم درد مرا دوا کن ۲
ما را نبود گاهی جز درگهت پناهی
از مرحمتنگاهی گاهی به سوی ما کن ۳
با مهر وبا وفائی با هر دل آشنایی
از ما چرا جدائی دوری مکن صفا کن ۴
تاج سر شهانی سطان انس وجانی
از ما چرا نهانی چشمی به ما عطا کن ۵
در راهت از دل وجان باید نمودقربان
از من بیا وبستان این هر دو را فدا کن ۶
اقبال ما بلند است فیروز وارجمنداست
این جمله ریشخنداست او را تو با بها کن ۷
از مکرمت دلم را از قید غم رها کن ۱
من خسته وغریبم شددردو غم نصیبم
گفتی که من طبیبم درد مرا دوا کن ۲
ما را نبود گاهی جز درگهت پناهی
از مرحمتنگاهی گاهی به سوی ما کن ۳
با مهر وبا وفائی با هر دل آشنایی
از ما چرا جدائی دوری مکن صفا کن ۴
تاج سر شهانی سطان انس وجانی
از ما چرا نهانی چشمی به ما عطا کن ۵
در راهت از دل وجان باید نمودقربان
از من بیا وبستان این هر دو را فدا کن ۶
اقبال ما بلند است فیروز وارجمنداست
این جمله ریشخنداست او را تو با بها کن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - ای دل نیی عاشق برو بر خویشتن بهتان مزن
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - در آئینه بر عارض خود نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
