خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و وفاداری خود سخن میگوید و بیان میکند که با وجود شکست عهد و پیمان از سوی معشوق، همچنان به او وفادار است. او تأکید میکند که عشقش به معشوق ازلی و ابدی است و هرگز به روی دیگری نخواهد گشود.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۹۶ - برآنند خلقی که من می پرستم
برآنند خلقی که من می پرستم
نه از می من از چشم مست تو مستم ۱
تو آن عهدو پیمان خود را شکستی
من آن عهدخودرا کجا کی شکستم ۲
نه هرکس دهدباده من باده نوشم
توگر می فروشی کنی می پرستم ۳
برم رونق از مشک تاتار وتبت
اگر تاری از زلفت افتد به دستم ۴
نه عشقم به روی تو امروزی استی
که عاشق به رویت ز روز الستم ۵
توگفتی گشایم در دیگری را
به روی تو هر گه دری را ببستم ۶
بلند است اقبال آن کس که گوید
به پیش ره دوست چون خاک پستم ۷
نه از می من از چشم مست تو مستم ۱
تو آن عهدو پیمان خود را شکستی
من آن عهدخودرا کجا کی شکستم ۲
نه هرکس دهدباده من باده نوشم
توگر می فروشی کنی می پرستم ۳
برم رونق از مشک تاتار وتبت
اگر تاری از زلفت افتد به دستم ۴
نه عشقم به روی تو امروزی استی
که عاشق به رویت ز روز الستم ۵
توگفتی گشایم در دیگری را
به روی تو هر گه دری را ببستم ۶
بلند است اقبال آن کس که گوید
به پیش ره دوست چون خاک پستم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - عشق چون شمع است ومن پروانه ام
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - همه از باده من از گردش چشمت مستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.