خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلگونه، زیبایی معشوق را با تصاویر طبیعی مانند بلبل، گل، سنبل، نرگس و ماه مقایسه میکند. شاعر از جذابیتهای معشوق مانند موهای پراکنده و چشمان خوابآلود سخن میگوید و از او میخواهد تا در گذر از مشکلات یاریاش کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که برای درک بهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۷۹ - گر ببیند رخ تو را بلبل
گر ببیند رخ تو را بلبل
خار گردد به پیش چشمش گل ۱
چشم تو برده خواب از نرگس
زلف توبرده تاب از سنبل ۲
همه گویند مه نموده خسوف
گر پریشان کنی به رخ کاکل ۳
زلفت افتاده بر زنخدانت
همچوهاروت در چه بابل ۴
بر سر قد تو بودخورشید
بر سر سرو اگر بود صلصل ۵
هم ز رخ طعنه می زنی بر ماه
هم به لب نشئه می بری از مل ۶
گر مرا کرده ای بلنداقبال
مددی کن که بگذرم از پل ۷
خار گردد به پیش چشمش گل ۱
چشم تو برده خواب از نرگس
زلف توبرده تاب از سنبل ۲
همه گویند مه نموده خسوف
گر پریشان کنی به رخ کاکل ۳
زلفت افتاده بر زنخدانت
همچوهاروت در چه بابل ۴
بر سر قد تو بودخورشید
بر سر سرو اگر بود صلصل ۵
هم ز رخ طعنه می زنی بر ماه
هم به لب نشئه می بری از مل ۶
گر مرا کرده ای بلنداقبال
مددی کن که بگذرم از پل ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۸ - ای ترک من ای آفت دین ودل وفرهنگ
گوهر بعدی:شماره ۲۸۰ - گفتم که عاشقم من وز این گفته ام خجل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.