این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی شاعرانه از معشوق و ویژگی‌های او مانند زلف پریشان، تنگ دهان و دل سنگین است. شاعر از عشق و دل‌تنگی خود می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «سنان از مژه» و «شمشیر از ابرو»، جذابیت‌های معشوق را برمی‌شمارد. همچنین، در بخشی از شعر به مفاهیمی مانند دین، فرهنگ و اقبال بلند اشاره شده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند «آفت دین و دل» یا «دل سنگین» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۲۷۸ - ای ترک من ای آفت دین ودل وفرهنگ
برخیز وبده باده و بیشین وبزن چنگ ۱
چون زلف پریشان توافتم زچه در تاب
چون تنگ دهان تونشینم ز چه دلتنگ ۲
از مژه سنان داری وشمشیر ز ابرو
آرم سپر از سینه تو داری به من ار جنگ ۳
در زلف تو چین دیدم ودارم عجب از این
چون شد که چنین چین شده با پادشه زنگ ۴
معشوق منی از چه نشینی بر اغیار
سیمین بدنی حیف که داری دلی از سنگ ۵
زلف تو چرا بی ادبی می کنداین سان
پیوسته همی بر سر و روی تو زندچنگ ۶
اقبال بلند است کسی را که به عشقت
نه درپی نام است ونه پروا کند از ننگ ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
