خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

شاعر در این متن از درد عشق و جدایی می‌نالد و از باده به عنوان درمان درد خود یاد می‌کند. او از معشوق خود می‌خواهد که با باده و شهد، دردش را تسکین دهد. همچنین، اشاره‌ای به عدالت شاهزاده دارد و از عشق به عنوان عامل بلنداقبالی یاد می‌کند.

اشاره به مصرف باده و مفاهیم عرفانی که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۵۶ - خیز ای نگار باده بیاور پیش

خیز ای نگار باده بیاور پیش
از شاه وشیخ وشحنه مکن تشویش ۱

دردمرا به باده بکن درمان
مرهم مرا ز باده بنه بر ریش ۲

شهد است اگر زجام تو نوشم سم
نوش است گر زدست تو بینم نیش ۳

تریاق آید ار توچشانی زهر
جدوار آید ار تو خورانی بیش ۴

بگذشته ام ز عشق رخت از جان
دل کنده ام ز دردغمت از خویش ۵

هر کس ز عشق گشته بلند اقبال
یکسان به پیش اوست شه ودرویش ۶

ا زعدل شاهزاده بترس ای شوخ
با ما جفا وجور مکن ز این بیش ۷

شهزاده ای که آمده در عهدش
ا زکوه و دشت گرگ شبان برمیش ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.