شماره ۲۵۲ - چون دلم شد عاشقت دانی که من چون کردمش

چون دلم شد عاشقت دانی که من چون کردمش
کردمش خون و ز راه دیده بیرون کردمش ۱

چون تو را دیدم که داری طره زنجیرسان
داشتم من هم دلی شوریده مجنون کردمش ۲

گفتم چشمم سیل اشکم شهر را سازد خراب
گفتمش گو شوخراب از گریه مأذون کردمش ۳

چهره زردی داشتم ز اندوه هجر ودرد وعشق
چون رخ دبر زخون دیده گلگون کردمش ۴

ریختم از بس در وگوهر ز چشم اشکبار
در بر هر بینوائی همچو قارون کردمش ۵

گفتم ای دل کن حذر از زلف همچون مار یار
گفت اگر او هست ماری من هم افسون کردمش ۶

گفتمش جان نرخ بوسی از بلند اقبال گیر
گفت می ترسم بگوید خوب مغبون کردمش ۷