خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن یک شعر عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر به ستایش معشوق (احمد محمود) می‌پردازد و عشق به او را بالاتر از همه چیز می‌داند. شاعر از درد هجران و آرزوی وصال سخن می‌گوید و معشوق را با شخصیت‌های مقدسی مانند عیسی و داوود مقایسه می‌کند.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به شخصیت‌های مذهبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۲۰۵ - ای باعث ایجاد جهان احمد محمود

ای باعث ایجاد جهان احمد محمود
ای گشته جهان وآنچه در او بهر تو موجود ۱

لعل تو روانبخش تر از عیسی مریم
زلف تو زره سازتر از حضرت داود ۲

پیش که برم حاجت وآرم به کجا روی
گردم اگر از درگه تو رانده ومردود ۳

همچون دگران بود وصال تو نصیبم
می بود مرا نیز اگر طالع مسعود ۴

اندر تن من نیست به جز عشق تومدغم
اندر دل من نیست مگر وصل تومقصود ۵

کوراه که روی سوی توآریم به زاری
کزچار جهت بر رخ ما ره شده مسدود ۶

اقبال بلندی که مرا بود ز عشقت
شد از بر منز انده هجران تو مفقود ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - گلگون چو روی یار من از غازه می شود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - بی سبب نبود که یار ازچشم خود دورم نمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.