خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر به زیبایی و جمال معشوق خود می‌پردازد و از عناصر طبیعی مانند ماه، گل، سرو و ... برای توصیف او استفاده می‌کند. همچنین، شاعر از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید و تأثیرات این عشق را بر زندگی خود بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۰ - چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت
چه سان از رخ دهم نسبت به ماهت
توهستی گل چرا خوانم گیاهت ۱
به عالم چون تو نبود خوبرویی
خدا از چشم بد دارد نگاهت ۲
توشاه کشور حسنی و باشد
صف برگشته مژگانت سپاهت ۳
اگر سروی چه می باشد قبایت
وگر ماهی چه می باشد کلاهت ۴
سیه کردند آخر روزما را
خط وخال و دوچشمان سیاهت ۵
مرانم بی گناه از در گنه نیست
اگر گویی که این باشد گناهت ۶
غبار راه او کحل البصر شد
بلند اقبال تا شدخاک راهت ۷
توهستی گل چرا خوانم گیاهت ۱
به عالم چون تو نبود خوبرویی
خدا از چشم بد دارد نگاهت ۲
توشاه کشور حسنی و باشد
صف برگشته مژگانت سپاهت ۳
اگر سروی چه می باشد قبایت
وگر ماهی چه می باشد کلاهت ۴
سیه کردند آخر روزما را
خط وخال و دوچشمان سیاهت ۵
مرانم بی گناه از در گنه نیست
اگر گویی که این باشد گناهت ۶
غبار راه او کحل البصر شد
بلند اقبال تا شدخاک راهت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - رشک می آیدم ز پیرهنت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - از بی وفایی یار دارم بسی شکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
