شماره ۲۲۴ - افتد که شبی از کف تو جام ستانیم

افتد که شبی از کف تو جام ستانیم
چون مست شویم از لب تو کام ستانیم ۱

چون بوسه دهد لعل لب تو بلب جام
ما بوسه لعلت ز لب جام ستانیم ۲

گویند که هرگز نشود بوسه به پیغام
ما بوسه از این گونه به پیغام ستانیم ۳

چون نوبت مستی شود و عربده جوئی
صد بوسه ز لعل تو بابرام ستانیم ۴

تو مست فرو افتی و ما از لب و چشمت
مستانه همی پسته و بادام ستانیم ۵

چندانکه دهی دفع و کنی منع و زنی مشت
بوس از لب لعل تو بدشنام ستانیم ۶

کامی که بهشیاری از او نام نشاید
بردن، گه مستی چو شوی رام، ستانیم ۷

ای ترک اگر زلف تو افتد بکف ما
داد از ستم گردش ایام ستانیم ۸