خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات خود نسبت به ابر و نور آفتاب سخن می‌گوید. او ابر را همیشه در حال عتاب و نور آفتاب را جوینده می‌بیند. همچنین، شاعر از این که مردمک چشمش قادر به دیدن نیست، اما با گشودن چشم، ابر را در آب می‌بیند، تعجب می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۲۸۳ - با ابر همیشه در عتابش بینم
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
چون چشم گشایم اندر آبش بینم ۲
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
چون چشم گشایم اندر آبش بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۲ - از آمدنم فزود رنج بدنم
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۴ - فتحی که به آمدنت منصور شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
