خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از آمدن و بودن خود ابراز ناراحتی می‌کند و احساس رنج، اندوه و ترس از تغییر را بیان می‌کند. او از آمدن، بودن و رفتن خود ناراضی است و این حالات را به عنوان منشأ درد و غم توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و ناراحتی‌های وجودی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۲۸۲ - از آمدنم فزود رنج بدنم
از آمدنم فزود رنج بدنم
از بودن خود همیشه اندر محنم ۱
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم ۲
از بودن خود همیشه اندر محنم ۱
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۱ - ای چون شکن زلف تو پشتم خم خم
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۳ - با ابر همیشه در عتابش بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
