خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و غم سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حاضر است جان و خرد خود را فدای این عشق کند، اما خود را شایستهٔ معشوق نمی‌داند و در نهایت از ناتوانی در رسیدن به او اظهار ناامیدی می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیدهٔ شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۲۷۹ - گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم
گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم
خود را ز هوس ناوک تقدیر کنم ۱
بر هر دو جهان چهار تکبیر کنم
شایستهٔ تو نیم، چه تدبیر کنم ۲
خود را ز هوس ناوک تقدیر کنم ۱
بر هر دو جهان چهار تکبیر کنم
شایستهٔ تو نیم، چه تدبیر کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۸ - بی وصل تو زندگانی ای مه چه کنم؟
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۰ - دارد پشتم ز وعدهٔ خام تو خم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
