خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد دوری از معشوق و نبود شادی در زندگی بدون او سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که به وعده‌اش برای شاد کردن دلش عمل کند و در صورت عدم انجام آن، نگران آینده‌اش است.
این شعر حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از عباراتی مانند «نعوذبالله» نیاز به درک فرهنگی و زبانی بالاتری دارد.
رباعی ۲۷۸ - بی وصل تو زندگانی ای مه چه کنم؟
بی وصل تو زندگانی ای مه چه کنم؟
بی دیدارت عیش مرفه چه کنم؟ ۱
گفتی که به وصل هم دلت شاد کنم
گر این نکنی نعوذبالله چه کنم؟ ۲
بی دیدارت عیش مرفه چه کنم؟ ۱
گفتی که به وصل هم دلت شاد کنم
گر این نکنی نعوذبالله چه کنم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۷ - یک بوسه بر آن لبان خندان نزنم
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۹ - گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
