خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از پیوستن انگشتر به حلقه و تشبیه آن به نشستن پیکان بر زره سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به وجود ماده و نر در طبیعت دارد.
متن دارای مفاهیم استعاری و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌ها و ساختارهای قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲ - بر حلقه آن انگله چون کو پیوست
بر حلقه آن انگله چون کو پیوست
گوئی که زره زشست پیکان بنشست؟ ۱
هر جا که بود ماده نری خواهد بود
(آنجا که زره گرست پیکان گر هست) ۲
گوئی که زره زشست پیکان بنشست؟ ۱
هر جا که بود ماده نری خواهد بود
(آنجا که زره گرست پیکان گر هست) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - ای جامه ی کهنه تار و پودت شده سست
گوهر بعدی:شماره ۳ - گفتم که عمامه جز مجازی نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
