رباعی ۲۴۸ - آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشق

آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشق
از صبر غنی شدم به سرمایهٔ عشق ۱

دولت که فگند بر سرم سایهٔ عشق
بر من به غلط ببست پیرایهٔ عشق ۲