خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دیدار با یار خود سخن می‌گوید که با ناز و زیبایی مانند گل و مل، و با طراوت و شادابی مانند بهار آمده است. شاعر با احساسات جوشان و خروشان، یار خود را در آغوش گرفته، جوشان از شراب و خروشان از مستی.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۹۰ - نازان و گرازان به وثاق آمد یار
نازان و گرازان به وثاق آمد یار
نازان چو گل و مل و گرازان چو بهار ۱
جوشان و خروشانش گرفتم به کنار
جوشان ز تف خمر و خروشان ز خمار ۲
نازان چو گل و مل و گرازان چو بهار ۱
جوشان و خروشانش گرفتم به کنار
جوشان ز تف خمر و خروشان ز خمار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۹ - چون از اجل تو دید بر لوح آثار
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۱ - از غایت بی‌تکلفی ما در هر کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
