خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر غم و اندوه شاعر از جدایی و درد عشق است. او از سفیدی موهایش به دلیل اندوه و سیاهی روزهایش به دلیل دوری از معشوق سخن می‌گوید. همچنین، از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر عمیق آن بر دلش می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۸۲ - شادم که شمارم اشک وآه است
شادم که شمارم اشک وآه است
تا در غمت این دوام گواه است ۱
با درد جدائیت صبوری
خود بی کم و بیش کوه وکاه است ۲
با عمر دراز زلف کج راست
فرقی که نه جای اشتباه است ۳
موی من از آن سفید چون روز
روز من از آن چو شب سیاه است ۴
از تابش روی و تاب گیسوی
مشکوی تو پر ز مار و ماه است ۵
ز آن ماه چه نعل ها در آتش
ز آن مار چه پشت ها دو تاه است ۶
دل با همه زخم های کاری
باز از مژه ی تو عذرخواه است ۷
از تیر نگاه و تیغ ابروی
گیسوی توام گریزگاه است ۸
دل در صف غمزه اش صفایی
صیدی به مصاف یک سپاه است ۹
تا در غمت این دوام گواه است ۱
با درد جدائیت صبوری
خود بی کم و بیش کوه وکاه است ۲
با عمر دراز زلف کج راست
فرقی که نه جای اشتباه است ۳
موی من از آن سفید چون روز
روز من از آن چو شب سیاه است ۴
از تابش روی و تاب گیسوی
مشکوی تو پر ز مار و ماه است ۵
ز آن ماه چه نعل ها در آتش
ز آن مار چه پشت ها دو تاه است ۶
دل با همه زخم های کاری
باز از مژه ی تو عذرخواه است ۷
از تیر نگاه و تیغ ابروی
گیسوی توام گریزگاه است ۸
دل در صف غمزه اش صفایی
صیدی به مصاف یک سپاه است ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱ - روشن شب عالمی ز ماه است
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - سوای دل که به ترک تو مایل افتاده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
