خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این اشعار بیان می‌کند که بیان درد و نیاز به درگاه کسانی که خود دانا و توانا هستند، ضرورتی ندارد. همانند بیمار که اگر فضول نباشد، طبیب به درمان او می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که برای رفع حاجت، کم سخن گفتن کافی است و نیازی به توضیح اضافی نیست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۳ - گفتی چه حاجت است ترا تا روا شود
گفتی چه حاجت است ترا تا روا شود
گفتن چه حاجت است بر اما چه حاجت است ۱
اشعار فقر بر در حاتم چه لازمست
اظهار درد پیش مسیحا چه حاجت است ۲
تدبیر کار هیچ ندانی چو من زمن
کردن سئوال از چو تو دانا چه حاجت است ۳
بیمار اگر فضول نباشد طبیب را
آموختن طریق مداوا چه حاجت است ۴
کافیست بهر حاجت ما از تو کم سخن
اینست اگر سخن سخن ما چه حاجت است ۵
گفتن چه حاجت است بر اما چه حاجت است ۱
اشعار فقر بر در حاتم چه لازمست
اظهار درد پیش مسیحا چه حاجت است ۲
تدبیر کار هیچ ندانی چو من زمن
کردن سئوال از چو تو دانا چه حاجت است ۳
بیمار اگر فضول نباشد طبیب را
آموختن طریق مداوا چه حاجت است ۴
کافیست بهر حاجت ما از تو کم سخن
اینست اگر سخن سخن ما چه حاجت است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - والا نصیر ملت و دین میرزا نصیر
گوهر بعدی:شماره ۴ - مژده ایدل که وقت آن آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
