خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دل‌آشوب و ناخوشی حال خود می‌گوید که پر از تیرهای ترکش و آتش است. او از کشمکش درونی و احساسات آتشین خود سخن می‌گوید و به تأثیر شعر و باده در آرامش خود اشاره می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و کشمکش‌های درونی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۲۳۹ - حال بسیار ناخوشی دارم
حال بسیار ناخوشی دارم
خاطر پرمشوشی دارم ۱
دل ز آهم پر است هان ای خصم
که پر از تیر ترکشی دارم ۲
هست از آه شعله ناک عیان
که نهان در دل آتشی دارم ۳
بنظر درنیایدم مه نو
چشم بر نعل ابرشی دارم ۴
دل من می کشد بجایی و من
با دل خود کشاکشی دارم ۵
سگ خود خواندم بنامیزد
چه بت آدمی‌وشی دارم ۶
در قدح از زلال شعر رفیق
بادهٔ صاف بی‌غشی دارم ۷
خاطر پرمشوشی دارم ۱
دل ز آهم پر است هان ای خصم
که پر از تیر ترکشی دارم ۲
هست از آه شعله ناک عیان
که نهان در دل آتشی دارم ۳
بنظر درنیایدم مه نو
چشم بر نعل ابرشی دارم ۴
دل من می کشد بجایی و من
با دل خود کشاکشی دارم ۵
سگ خود خواندم بنامیزد
چه بت آدمی‌وشی دارم ۶
در قدح از زلال شعر رفیق
بادهٔ صاف بی‌غشی دارم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - از درت امروز و فردا ای دلارا می روم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - به کار مشکل خود یاری از یاری نمی‌بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
