خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و شور عاشقی است که حاضر به فداکاری جان و دل برای معشوق است. شاعر از هجران و رشک شکایت دارد، اما در عین حال اعلام میکند که حتی در موقف حساب نیز حاضر است جان خود را فدا کند. همچنین، او از نامهربانی معشوق گلایه کرده و از شبهای پرناله خود میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عشق و رنجهای عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «خون مرا بریز» و «شبهای پرناله» ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۲۲ - دل چیست تا به دست تو ای دلستان دهم
دل چیست تا به دست تو ای دلستان دهم
بخرام بر سرم که به پای تو جان دهم ۱
خون مرا بریز که در موقف حساب
نتوانمت ز رشک به داور نشان دهم ۲
گر جان دهم به هجر از آن به که یار را
در بزم غیر بینم و از رشک جان دهم ۳
نامهربان مباش به من آن قدر که دل
بستانم از تو و به مه مهربان دهم ۴
شرمنده از سگان ویم تا به کی رفیق
شبها به ناله درد سر مردمان دهم ۵
بخرام بر سرم که به پای تو جان دهم ۱
خون مرا بریز که در موقف حساب
نتوانمت ز رشک به داور نشان دهم ۲
گر جان دهم به هجر از آن به که یار را
در بزم غیر بینم و از رشک جان دهم ۳
نامهربان مباش به من آن قدر که دل
بستانم از تو و به مه مهربان دهم ۴
شرمنده از سگان ویم تا به کی رفیق
شبها به ناله درد سر مردمان دهم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۱ - بود صیاد خوشدل تا من ناشاد مینالم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۳ - شب تا به روز بر سر کویت فغان کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.