شماره ۲۰۲ - چنان ز عشق تو بدنام خلق ایامم

چنان ز عشق تو بدنام خلق ایامم
که کس ز ننگ بر کس نمی برد نامم ۱

عجب ز شربت وصل تو گر شود شیرین
ز زهر هجر تو این سان که تلخ شد کامم ۲

مجوی از دلم آرام دیگر ای همدم
که برده مهر دلارام از دل آرامم ۳

زند به روز و شبم طعن تیرگی بی تو
کنی طلوع چو مه یک شب از لب بامم؟ ۴

ز یمن عشق شب و روز سرخوشم که پر است
ز خون دل قدحم و ز شراب غم جامم ۵

ز رنج و غم دمی آسوده نیستم چو رفیق
به عشق این بود آغاز چیست انجامم ۶