خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد فراق و نادیدن معشوق مینالد و بیان میکند که چگونه بیمهری و دوری او باعث اندوه و گریهاش شده است. او از این که معشوق با دیگری است رنج میبرد و حتی طبیعت نیز با او همدردی نمیکند. شاعر تأکید میکند که هیچکس به اندازه او از این غم نمیگرید.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۹۸ - گرفتم ز نادیدنت خون نگریم
گرفتم ز نادیدنت خون نگریم
چو با دیگری بینمت چون نگریم ۱
از آن ماه بی مهر گریم وگرنه
ز بی مهری دور گردون نگریم ۲
نبینم به روی گلی در گلستان
که بر یاد آن روی گلگون نگریم ۳
نبینم به سروی که بر یاد قدت
به صد حسرت ای سرو موزون نگریم ۴
نباشد شبی نیست روزی که بی تو
به صحرا ننالم به هامون نگریم ۵
به خلوت ز غم گریم و تا رقیبان
ز شادی نخندند، بیرون نگریم ۶
همه کس رفیق از غمش گرید و کس
نگرید که من از وی افزون نگریم ۷
چو با دیگری بینمت چون نگریم ۱
از آن ماه بی مهر گریم وگرنه
ز بی مهری دور گردون نگریم ۲
نبینم به روی گلی در گلستان
که بر یاد آن روی گلگون نگریم ۳
نبینم به سروی که بر یاد قدت
به صد حسرت ای سرو موزون نگریم ۴
نباشد شبی نیست روزی که بی تو
به صحرا ننالم به هامون نگریم ۵
به خلوت ز غم گریم و تا رقیبان
ز شادی نخندند، بیرون نگریم ۶
همه کس رفیق از غمش گرید و کس
نگرید که من از وی افزون نگریم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - بیا ای مونس شبهای تارم
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - پاک و پاکیزه است اصل گوهرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.