شماره ۱۴۶ - آن که لطفش گره از خاطر ما بگشاید

آن که لطفش گره از خاطر ما بگشاید
گره خاطر او لطف خدا بگشاید ۱

کس برای دل ما دست عطایی نگشود
هم مگر اهل دلی دست عطا بگشاید ۲

از خدا جوی گشایش که نگردد هرگز
بسته آنکار که از کارگشا بگشاید ۳

جز به کوی تو دل ما نگشاید آری
دل که آنجا نگشاید بکجا بگشاید؟ ۴

در ریاضی که سر و کار گلش با خار است
کی دل بلبل بی برگ و نوا بگشاید؟ ۵

طالعی کو که برم مست شبی یا روزی
کله از سر بنهد بند قبا بگشاید ۶

دو جهان جان و دل از هر شکن آید بیرون
گرهی کز سر آن زلف دو تا بگشاید ۷

اشک و آه شب و روز آب و هوا نیست رفیق
که گل دولت از آن آب و هوا بگشاید ۸