شماره ۱۳۸ - شاد باد آنکه ز ناشادی من یاد نکرد

شاد باد آنکه ز ناشادی من یاد نکرد
شد ز ناشادی من شاد و مرا شاد نکرد ۱

ناله ی من اثری در دل صیاد نکرد
پر و بالم نگشود از قفس آزاد نکرد ۲

آه از آن شوخ که صد کشور آباد به جور
کرد ویرانه و ویرانه ای آباد نکرد ۳

شاه بیدادگر من به گدایی هرگز
وعده ی داد نفرمود که بیداد نکرد ۴

ای بسا مرغ دل و طایر جان کان صیاد
در قفس کرد و یکی از قفس آزاد نکرد ۵

دید چون حسن تو و عشق من آنکو همه عمر
جز ز شیرین و ز فرهاد ز کس یاد نکرد ۶

پس از آن چشم به نقش رخ شیرین نگشود
بعد از این گوش به افسانه ی فرهاد نکرد ۷

غیر تو حور لقا جز تو پریزاد رفیق
مایل حور نشد میل پریزاد نکرد ۸