شماره ۱۳۰ - گل به گلشن زان گل رخسار یادم می دهد

گل به گلشن زان گل رخسار یادم می دهد
غنچه زان لبهای خوش گفتار یادم می دهد ۱

پیش من تعریف سرو و گل به خوبی باغبان
چون کند زان سرو گلرخسار یادم می دهد ۲

لطف یارم می کند آگاه از جور رقیب
راحت گل از جفای خار یادم می دهد ۳

چو ز جانان یادم آید گر بیاساید دمی
از غم این دل که او دلدار یادم می دهد (؟ ) ۴

چون رود از یاد من تا این دل افگارباز
چشم خونبار از دل افگار یادم می دهد ۵

می دهد یادم به عشق یار ناصح صبر و من
می کنم کم گوش و او بسیار یادم می دهد ۶

از بهشت و حور چون گوید سخن زاهد رفیق
بی تکلف از دیار و یار یادم می دهد ۷